Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

2 ανω.κατω 39

οταν εισαι μουδιασμενος απο συναισ8ηματα, χωρτασμενος απο ερωτα κι αγαπη, εμπειρια και εφηβεια, δεν ζητας κατι αλλο , μα να ξαναζησεις στις ιδιες στιγμες, ξανα και ξανα, με νεα προσωπα, με την ελπιδα να μην γινουν τα ιδια λα8η, να ειναι καλυτεροι οι ανθρωποι οι καινουργιοι, να ναι επιτελους αληθινοι κι οχι παγωμενα αγαλματα που σε ξεγελουν με την ομορφια τους και σε κανουν αν νομιζεις πως ζεις αληθινα, μα στο τελος οταν τα ψεματα τους γινουν η αληθεια σου , μενεις κι εσυ με παγωμενη καρδια να τα κοιτας, ερωτευμενος και ζεστος κοντα στην κρυαδα τους, κι αναρωτιεσαι μετα που πας και τι θες, και βρισκεις μια αλλη ψευτικη αληθοφανη αγκαλια να σε φιλοξενισει , κι αυτος ο φαυλος κυκλος τελειωμο δεν εχει , και σιγοσβηνεις αργα, το φως σου χανεται, αυτο το φως που γεμιζει χιλια δωματια χαρας, χανεται, μ αυτο κι εσυ μαζι ....